زمان تقریبی مطالعه: 4 دقیقه
 

فتح بن خاقان






ابومحمد فتح بن خاقان ترکی (م ۲۴۷ق)، معروف به ابن خاقان، از شاهزادگان ایرانی و در شمار ادیبان و شاعران برجسته زمان خود بود که به دربار خلفای عباسی راه یافت.


۱ - معرفی اجمالی



ابومحمد فتح بن خاقان بن احمد بن غرطوج ترکی بغدادی، معروف به ابن خاقان، گفته شده که در اصل از شاهزادگان ایرانی بود و در شمار ادیبان و شاعران برجسته زمان خویش محسوب می‌شد، ولی ظاهراً آن‌گونه که از نسب او برمی‌آید، از ترکانی است که وارد ایران شده و سپس به دربار خلفای عباسی راه یافتند. ابن ندیم وی را فردی بسیار با ذکاوت، دارای هوشی سرشار و ادیبی صاحب نام معرفی کرده و گفته که منزل وی پایگاه فصحای عرب و دانشمندان کوفه و بصره بود. وی آن‌قدر به کتاب و کتابخوانی علاقه داشت که به هنگام دستشویی رفتن نیز از مطالعه دست برنمی‌داشت. به علاوه، از ذوق شعری نیز برخوردار بوده و اشعاری را نیز سروده که یحیی بن حکیم اسلمی برخی از آنها را روایت کرده است.

۲ - خدمت به خلفای عباسی



کسانی چون مبرّد و احمد بن یزید مؤدب از وی حکایت کرده و مطالبی را نقل کرده‌اند. وی علاوه بر فعالیت‌های علمی، از مشاغل اجرایی و سیاسی نیز به دور نبوده است. در آغاز به دربار معتصم (خلافت ۲۱۸-۲۲۷ق) و واثق بالله عباسی (خلافت ۲۲۷-۲۳۲ق) راه یافت و به ایشان خدمت می‌کرد. پس از آن به دستگاه خلافت متوکل عباسی (خلافت ۲۳۲-۲۴۷ق) پیوست و آن‌چنان مورد جذب و حمایت او قرار گرفت که حتی بر همه بستگان و فرزندان خویش مقدم می‌داشت و برادر خطاب می‌کرد. وی به‌عنوان وزیر متوکل در خدمت دستگاه حکومت بود و مدتی نیز امارت شام را بر‌عهده داشت.

۳ - تالیفات



او دارای آثار و تالیفاتی نیز بوده که از آن جمله است: البستان که این کتاب را محمد بن عبدربه، ملقب به راس البغل برای ابن خاقان نگاشت الروضة و الزهر الصید و الجارح و اختلاف الملوک.

۴ - قتل



سرانجام او و متوکل عباسی در سال ۲۴۷ق در یک شب و با هم به قتل رسیدند.
[۱۶] ذهبی، محمد بن احمد، دول الاسلام، ص۱۳۳.


۵ - پانویس


 
۱. ↑ ابن ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۱۴۸.    
۲. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۵، ص۱۳۳.    
۳. ↑ حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۵، ص۲۱۵۷.    
۴. ↑ مرزبانی، محمد بن عمران، معجم الشعراء، ص۲۳۲.    
۵. ↑ ابن ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۱۴۸.    
۶. ↑ حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۵، ص۲۱۵۷.    
۷. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۱۸، ص۳۹۰.    
۸. ↑ حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۵، ص۲۱۵۹.    
۹. ↑ ابن ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۱۴۸.    
۱۰. ↑ خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۲۱، ص۱۶۰.    
۱۱. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۲، ص۸۲.    
۱۲. ↑ ابن ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۱۴۸.    
۱۳. ↑ کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۸، ص۴۷.    
۱۴. ↑ بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیة العارفین، ج۱، ص۸۱۴.    
۱۵. ↑ ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهرة، ج۲، ص۳۲۵.    
۱۶. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، دول الاسلام، ص۱۳۳.
۱۷. ↑ ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۳، ص۲۱۹.    
۱۸. ↑ ابن منظور، محمد بن مکرم، مختصر تاریخ دمشق، ج۲۰، ص۲۵۱.    
۱۹. ↑ ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۱۱، ص۳۵۷.    


۶ - منبع



• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۶۰۳، برگرفته از مقاله «فتح ترکی».






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.